اما پس از مدتی دوری، اما و کوینتون تصمیم می‌گیرند که فرصتی دوباره به همه چیز بین خود بدهند. آن‌ها می‌دانند که اگر قرار باشد این بار کارشان درست شود، دیگر نمی‌توانند عجله کنند. تنها مشکل این است که پس از ملاقات مجدد، آنها قبلاً فراموش کرده اند که چه چیزی آنها را از هم جدا کرده است و واقعاً برای همه چیزهایی که آنها را در وهله اول گرد هم آورده است احساس می کوس کنده کنند ... اما در راهروی خانه اش ایستاده است، اما موفق می شود قبل از اینکه کوینتون را دور کند. همه چیز شروع می شود او پرواز کرد - تا اینکه بلافاصله برگشت زیرا اما روسری خود را به راحتی در ماشینش فراموش کرد. طولی نکشید که وسوسه بر آنها چیره شد. چه کسی می‌گوید که نمی‌توانید در همان زمان عمیق شیرجه بزنید و همه چیز را آهسته پیش ببرید؟