بروس سر کار خمیده بود و رئیس باهوشش او را به دام انداخت. او کون تپل گنده کار را روی میز او چید و خواست که هر چه سریعتر انجام شود. اگر نه، جهنمی برای پرداخت وجود دارد. او هرگز نمی‌توانست چشمانش را به چشمان او نگه دارد و در عوض همیشه اجازه می‌داد سرگردان باشند.